پیام تسلیت وزیر علوم ، تحقیقات و فناوری به مناسبت درگذشت آیت الله واعظ زاده خراسانی

دکتر محمد فرهادی ، وزیر علوم ، تحقیقات و فناوری با صدور پیامی درگذشت آیت الله حاج شیخ محمد واعظ زاده‌ خراسانی را تسلیت گفت.
به گزارش روابط عمومی وزارت علوم ، متن پیام دکتر فرهادی بدین شرح است :
با کمال تاسف و تاثر در گذشت استاد برجسته و عالم فرزانه ، آیت الله محمد واعظ زاده خراسانی را به جامعه دانشگاهی و حوزوی ، بویژه خانواده بزرگ دانشگاه فردوسی مشهد که سال ها از حضور پر ثمر ایشان بهره برده است ، تسلیت می گویم.
بی تردید تاثیر فعالیت های گسترده علمی و اجرایی آن استاد دانشمند و دلسوز ، چه در دانشگاه و حوزه و چه در مجمع تقریب مذاهب اسلامی بویژه در راه وحدت دنیای اسلام ، ماندگار و باعث افتخار و بالندگی خواهد بود.
اینجانب با آرزوی غفران و رحمت الهی برای آن مرحوم ، از خداوند بزرگ برای بازماندگان بویژه فرزند آن شادروان صبر و شکیبایی و برای دیگر استادان سلامت و طول عمر خواستارم .

پیام تسلیت مرکز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه فردوسی مشهد به مناسبت درگذشت آیت الله استاد واعظ زاده خراسانی

مركز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه فردوسی مشهد به مناسبت درگذشت آیت الله استاد واعظ زاده خراسانی پيامي منتشر كرد در اين پيام با اشاره به خدمات ارزنده و كوشش های موثر استاد واعظ زاده خراسانی در دانشگاه های فردوسی مشهد، تهران و حوزه های علمیه قم و نجف، ایشان را استادی معرفی کرده است که شاکله و شاخصه اصلی وجود پر ثمرش، وحدت دنیای اسلام بوده است.
متن کامل پیام به شرح زیر است:
ارتحال شخصیت مبرز علمي و دانشمند ربانی شادروان آیت الله استاد محمد واعظ زاده خراسانی را به عموم فرهیختگان، اندیشمندان، دانشگاهیان، حوزویان و جامعه علمی کشور و بیت معزز آن مرحوم تسلیت و تعزیت عرض می نماییم.
خدمات ارزنده و تلاش های موثر استاد واعظ زاده خراسانی، طی عمر بابرکتش در دانشگاه های فردوسی مشهد، تهران و حوزه های علمیه قم و نجف زبانزد است. استادی که شاکله و شاخصه اصلی وجود پرثمرش، وحدت دنیای اسلام بود و سالیان متمادی در سمت دبیر کلی مجمع تقریب مذاهب اسلامی در اين راه كوشيد و به حق منادی وحدت مسلمانان بود. خداوند متعال روح پرفتوح آن عالم ربانی را قرین رحمت خود فرماید.

مركز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه فردوسي مشهد

دکتر مسعود فرنود، محققی سخت کوش

دکتر مسعود فرنود استاد برجسته تاریخ ایران در دانشگاه فردوسی مشهد، متولد سال ۱۳۱۹ و اصالتا از اهالی اسفراین بود. وی از دانشجویان کارشناسی تاریخ در دهه ۴۰ و از همکلاسی های دکتر علی اصغر مصدق رشتی در دانشگاه مشهد بود که برای ادامه تحصیل راهی فرانسه شد و تحصیلاتش را در مقطع دکتری در دانشگاه سوربن فرانسه ادامه داد. او پس از بازگشت به ایران، به عنوان متخصص تاریخ قاجار و روش تحقیق در تاریخ، حدود سی سال در دانشگاه فردوسی مشهد مشغول به تدریس و تربیت دانشجویان تاریخ شد.
دکتر فرنود از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۲ مدیریت گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد را بر عهده داشت و پس از بازنشستگی در سال ۱۳۸۱، در منزل به تحقیق و پژوهش ادامه داد.
او در هفتادوپنجمین سال زندگی همراه با سخت کوشی خود، در ۲۸ شهریور ماه ۱۳۹۴ چشم از جهان فروبست.

photo 2016-09-18 09-28-33 

 

 photo 2016-09-18 12-00-02

از تندیس خیام نیشابوری در دانشکده علوم ریاضی پرده برداری شد

مراسم پرده برداری از تندیس خیام نیشابوری که به همت دکتر مشایخی فرد، عضو هیأت علمی دانشکده علوم ریاضی و با همکاری مرکز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه ساخته و نصب شده است، با حضور دکتر کافی، رئیس دانشگاه فردوسی مشهد و استادان و دانشجویان، صبح روز یکشنبه، 4 مهرماه در دانشکده علوم ریاضی برگزار شد.

دکتر کافی، رئیس دانشگاه فردوسی مشهد در این مراسم با تبریک آغاز سال تحصیلی جدید به دانشجویان و استادان، از حرکت خودجوش و ارزنده دکتر مشایخی فرد، بانی ساخت مجسمه خیام و دکتر خشیارمنش و دکتر سهیلی رئیس پیشین و جدید دانشکده علوم ریاضی قدردانی کرد.

وی اقدام مرکز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه برای نصب مجسمه مفاخر ایران و خراسان در پردیس دانشگاه را اقدامی درخور دانست و از زحمات دکتر ساکت، ریاست این مرکز تشکر کرد.

پیش از سخنان دکتر کافی، دکتر سهیلی، رئیس دانشکده علوم ریاضی نیز با تبریک آغاز سال تحصیلی جدید، خیام را یکی از بزرگ ترین ریاضی دانان و منجمان ایرانی دانست و گفت: خیام در ریاضی به عنوان نماد انتخاب شده و جامعه ریاضی ایران 28 اردیبهشت، سالروز تولد خیام را به عنوان روز ملی ریاضیات انتخاب کرده است.

وی همچنین از دکتر مشایخی فرد و دکتر خشیارمنش، رئیس پیشین دانشکده که تلاش ارزنده ای برای ساخت و نصب مجسمه خیام به عنوان نماد دانشکده انجام داده اند، تشکر کرد.

سپس دکتر مشایخی فرد، عضو هیأت علمی گروه آموزشی ریاضی محض و بانی ساخت مجسمه خیام در دانشکده علوم ریاضی به ایراد سخن پرداخت و گفت: این اقدام در راستای نیازهای فرهنگی و تجلیل از مفاخر نامدار خطه خراسان انجام شده است.

وی در ادامه با تشکر از آقای عقیل اصلی چوکانلو که زحمت ساخت این مجسمه را به عهده داشته است، خاطرنشان کرد: طرح آرامگاه خیام نیز در محوطه کنار این مجسمه به صورت دو بعدی طراحی و اجرا شده است.

دکتر ساکت، رئیس مرکز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه نیز در این مراسم با بیان اینکه خیام نمودار شخصیت منشوری ایرانیان و کمال طلبی آنان است، گفت: شخصیت خیام به گونه ای است که در علم سرآمد است و در فلسفه پرسشگر، در الهیات اهل چون و چراست و در کلام باورمند و در شعر شوریده ای سرکش و معترض.

وی در ادامه یکی از مهم ترین اهداف مرکز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه را هویت بخشی و آشناکردن نسل جوان و دانشجو با مفاخر بزرگ ایران و اسلام دانست و یادآور شد: یکی از بهترین روشها برای نیل بدین هدف، نصب تندیس ها، سردیس ها، و نقش برجسته های نامداران این مرز و بوم در پردیس دانشگاه است که این امر زیبایی و سرسبزی و فرح انگیزی پردیس دانشگاه را با روح علم و فرهنگ و هنر عجین می سازد.

رئیس مرکز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه با اشاره به اینکه در دوره جدید فعالیت های مرکز این سومین اثر حجمی است که در دانشگاه پرده برداری می شود، ابراز امیدواری کرد این حرکت ارزنده فرهنگی با حمایت های رئیس محترم و مدیران ارشد دانشگاه استمرار یابد.

این مراسم با اهدای لوح تقدیر به دکتر مشایخی فرد، طراح ایده ساخت مجسمه خیام و آقای عقیل اصلی چوکانلو، سازنده تندیس و پرده برداری از آن و امضای تابلوی یادبود پرده بردای از مجسمه خیام به پایان رسید.

kh 1 
 kh 2
 kh 3
 kh 4

دکتر محمود رامیار، قرآن پژوه برجسته معاصر

دکتر محمود رامیار، استاد و رئیس اسبق دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد، در سال 1301 در مشهد به دنیا آمد. در شهریور 1325 گواهی پایان تحصیلات متوسطه را دریافت کرد و در مهرماه همان سال موفق به دریافت دانشنامه لیسانس منقول از دانشگاه تهران گردید. دکتر رامیار پس از انجام خدمت سربازی برای تحصیل در رشته علوم سیاسی به دانشکده حقوق و علوم سیاسی تهران رفت و در اردیبهشت ماه 1335 از آن دانشکده دانشنامه لیسانس دریافت کرد. سپس او تحصیلات دکتری را در همان رشته ادامه داد و با وجودی که وی کلیه شهادتنامه‌های مربوط به رشته سیاسی دوره دکتری را دریافت کرده بود، رساله دکترای خود را به دانشکده مزبور تسلیم نکرد.
در ۹ بهمن ۱۳۴۴ با اعزام وی به اروپای غربی، برای مطالعه درباره روش قانون‌گذاری و طرز تدوین مجموعه‌های قوانین و وضع سازمان‌های اداری پارلمان‌های اروپای غربی موافقت شد و در نتیجه مدّت ۶ ماه در پاریس اقامت گزید و ظاهراً ترجمه اوّلیه کتاب در آستانه قرآن اثر رژی بلاشر نیز محصول همین فرصت تحقیقاتی وی بوده است.
دکتر رامیار پس از چندین پست اجرایی در اداره قوانین مجلس، عضویت در دادگاه تجدیدنظر اداری مجلس و نمایندگی مردم تهران در مجلس موسسان سوم، در سال 1347 به وزارت علوم و آموزش عالی منتقل شد و در آن وزارت به سمت مشاور وزیر و سرپرست دفتر تشکیلات و نیز قائم مقام وزیر در دانشگاه مشهد منصوب شد.
وی در سال 1347 به دانشگاه مشهد منتقل شد و پس از انتقال به این دانشگاه، چندی سمت معاونت اداری و مالی دانشگاه و همچنین ریاست دانشکده علوم معقول و منقول را که بعدها دانشکده الهیات نامیده شد، به عهده داشت.
دکتر رامیار در سال 1348 به سمت دانشیاری گروه تاریخ ادیان و مذاهب (ملل و نحل) در دانشکده الهیات منصوب شد و در سال 1349 مدیریت گروه آموزشی تاریخ ادیان و مذاهب را بر عهده گرفت ولی در سال 1352 از ریاست دانشکده الهیات و معاونت دانشگاه کناره گیری کرد و برای یک فرصت مطالعاتی و طی دوره دکتری به دانشگاه ادینبرو اعزام شد.
وی در دانشگاه ادینبرو در بخش مطالعات عربی و اسلامی زیر نظر مونتگمری وات به تحقیق و تحصیل پرداخت و توانست ظرف مدّت ۳۳ ماه از پژوهش دوره دکتری خود دفاع کند. دکتر رامیار همچنین مدّتی کمتر از دو ماه نیز به دعوت چارلز جی. آدامز مدیر مؤسسة مطالعات اسلامی دانشگاه مک گیل به شهر مونترال (کانادا) سفر کرد و در این مدت علاوه بر ارائه سمینار درباره فرهنگ ایرانی، دانشجویانی را که درباره شیعه تحقیق می‌کردند راهنمایی کرد.
تحصیل دکتر رامیار در دانشگاه ادینبرو که دو خاورشناس مشهور، ریچارد بل و مونتگمری وات سالها در آن دانشگاه تدریس داشته اند و هر دو دارای تالیفاتی در تاریخ قرآن هستند، وی را بر آن داشت تا کتابی درباره تاریخ قرآن منتشر کند. "تاریخ قرآن" رامیار در میان کتاب های تاریخ قرآن نوشته مسلمانان جایگاه ممتازی دارد و در دومین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان کتاب سال برگزیده شد.
فهارس القرآن، کشف الآیات و در آستانه قرآن (ترجمه اثری از رژی بلاشر) و بخشی از نبوت اسرائیلی و مسیحی از دیگر آثار انتشار یافته این قرآن پژوه معاصر است.
وی در سال 1356 پس از اتمام دوره دکتری به دانشکده الهیات دانشگاه مشهد مراجعت کرد و به سمت مدیر عامل و عضو هیأت مدیره موسسه چاپ و انتشارات دانشگاه منصوب شد.
وی در سال 1358 به مرتبه استادی ارتقا یافت و در سال 1358 از خدمت در دانشگاه بازنشسته شد. دکتر رامیار در سال 1363 برای معالجه به انگلستان رفت و در 20 شهریور همان سال در همان جا درگذشت و در آرامگاه مسلمانان در ادینبرو (مرکز اسکاتلند) به خاک سپرده شد.

 ramyar